Month: March 2008 Page 2 of 3

Inmiddels heeft dhr. Eype blijkbaar gereageerd op onderstaande brief. Hierin vestigt hij aandacht op “de uitspraak van de rechtbank te Maastricht gekend onder BC6333 van 12 januari 2008“. Zojuist heb ik die uitspraak eens opgezocht en doorgelezen. Buiten dat hij van 12 maart 2008 blijkt te zijn, kan ik met de beste wil van de wereld niet ontdekken wat het verband zou moeten zijn tussen die uitspraak en waar ik middels brief van beschuldigd ben.

Verder wordt geschreven “Thans is de zaak overgedragen aan onze vertegenwoordiger in rechte“.  Tja, ik heb niets gezien. Maar than again, ik heb ook geheel niet gereageerd of ook maar iets ondernomen…

Het is frappant om te zien hoe niet alleen iedereen een vordering kan versturen, maar ook iedereen in een leuke bui de verdediging daartegen op zich kan nemen. Stichting Swordstone Foundation neemt niet alleen zichzelf, maar ook willekeurig wie serieus blijkbaar? Terwijl Lucas Was Hier: ‘Department of Intellectual Property Counter-Enforcement’ (erm) beter na te gaan is dan Swordstone zelf.

Op Lucas Was Hier:

stichting S W O R D S T O N E foundation
DEPARTMENT OF INTELLECTUAL PROPERTY ENFORCEMENT
t.a.v. de heer John A. H. Eype
Haarlem, 25 maart 2008

Geachte heer John A. H. Eype,

Wij zijn geraadpleegd door Cinner, begenadigd stukjesschrijver van Cinner.com. Ons is gebleken dat u haar in opdracht van Peter-Vincent Schuld, moraalridder, freelance journalist en in de ogen van velen afperser, een brief heeft gestuurd over haar vermakelijke en rake column ‘Auteursrechten scam raakt in’. Ons is de brief ter hand gesteld.

U stelt dat de heer Peter-Vincent Schuld door Cinner beschuldigd wordt van een criminele activiteit. U baseert zich daarbij op het feit dat scam in het Nederlands vertaald ‘oplichting’ betekent. Hoewel U blijkt geeft van enige kennis van de Engelse taal gaat uw theoretische kennis betreffende taal niet ver. In het door u gewraakte stuk wordt namelijk uit de doeken gedaan waarop het woord ’scam’ gebaseerd is. Peter-Vincent Schuld heeft in het verleden van bloggers een hoge prijs gevraagd voor het onrechtmatig publiceren van een foto van zijn hand. De heer Peter-Vincent Schuld stond in zijn recht, dat betwisten wij hier ook niet. U gaat in uw brief volkomen voorbij aan de vrijheid die een columnist vanuit de wet is toegestaan. ‘Scam’, het woord waar Uw cliënt over valt, is inderdaad niet aardig, maar wel degelijk gepast als stijlmiddel dat overdrijving heet. Het geeft wel degelijk de juiste lading aan het betwiste stukje. Een stukje, en ik herhaal, waar het gebruik van dat woord te niet wordt gedaan door de juiste uitleg daaraan te geven. (…)

Lees verder: LWH klantenservice: de scam van Peter-Vincent Schuld

De een gaat naar de kerk, de ander naar een feesttent en ik had een afspraak op het politieburo om me te laten informeren of er iets te doen is aan de brief van Stichting Swordstone. En wat blijkt: iedereen mag brieven schrijven vol vorderingen, eisen en verzoeken. Zolang er maar niet gedreigd wordt met geweld of gelogen wordt over gerechterlijke uitspraken, mag ook u honderden brieven rondsturen en van enkele tot tien duizenden euro’s eisen. Zo’n brief is niet meer waard dan een vodje om je kont mee af te vegen en dus kan of hoef je er niets tegen te beginnen. En valt er dus ook geen aangifte doen.

Let wel, ga je over tot betaling dan is dat net zo goed geheel legitiem en ben je het geld kwijt! Degene die eist doet tenslotte niet meer of minder dan jou vragen om een bedrag en kies jij ervoor dat te geven, ben je een gulle gever. Dat gaat ook op voor claims in verband met auteursrecht trouwens. Alleen een rechter kan bepalen of een eis of verzoek om schadevergoeding terecht is en zo ja, om welk bedrag het moet gaan. Al het voorwerk is blufpoker.

Daarmee weet ik nog steeds niet hoe bonafide Stichting Swordstone Foundation is maar dat doet er dan ook geen reet toe. De brief ligt in de vuilnisbak en elke volgende brief zal daar ook eindigen. Mijnheer Schuld is vanzelfsprekend van harte uitgenodigd zijn gevoelens in mijn reactiemogelijkheid te spuien. Of naar de rechter te stappen. Hoewel ik dat net zo weinig kans geef als het schrijven van blufbrieven.

Let wel, het schenden van auteursrecht mag vanzelfsprekend niet dus besluit een auteur daarvoor naar een rechter te stappen, kan een claim wel toegekend worden. We zullen binnenkort zien om wat voor bedragen het dan gaat. Ik vermoed toch een stukje minder dan regelmatig geclaimd wordt tegenwoordig.

Zojuist opende ik de brievenbus en vond een envelop met de onheilspellende woorden ‘PRE JUSTITIA ONMIDDELIJK OPENEN !!’ U begrijpt, ik rukte de envelop aan flarden ondertussen bedenkend of ik mijn ziektekostenpremie was vergeten te betalen of iets.

Het ging echter niet over achterstalige rekeningen. Het was een brief van ‘Stichting Swordstone Foundation: Department of Intellectual Property Enforcement’ (ja ja) waarin zij als geraadpleegde door Peter-Vincent Schuld aangeven dat ik deze mijnheer onrechtmatig heb beschuldigd, op smadelijke wijze tal van andere onrechtmatigheden insinueer die hij begaan zou hebben, wat onrechtmatig zou zijn, en derden op basis van onjuiste en onrechtmatige uitingen de ruimte geef hierop te reageren. Hiervoor vorderen zij 3000 euro, eisen verwijdering van gewraakte artikel, eisen bijkomende vergoeding van 100 euro per dag voor iedere dag dat het gewraakte artikel online blijft staan (“eventueel te laten bekrachtigen middels een gerechterlijk bevel via een kort geding bij de voorzieningenrechter”) en eisen onomwonden intrekken van de beschudigingen plus excuses op de frontpage van mijn site.

Watskeburt?

Het gaat over een stukje wat ik een tijdje terug geschreven heb: ‘Auteursrecht-scam raakt ‘in’. Een stukje wat ik geschreven heb nav een artikel op zaplog, over fotograaf/journalist Peter-Vincent Schuld die verschillende sites een claim verstuurd had voor een auteursrechtschending op zijn werk. Volgens Stichting Swordstone Foundation betekent het woord ‘scam’ oplichting cq bedriegen en zou ik door gebruik van dat woord in de aanhef, dhr. Schuld onrechtmatig beschuldigen van criminele activiteiten. Volgens mij  heb ik dat gebruikt in de aanhef als overdrijving in relatie tot mijn mening over de auteurswet 1912 en mijn idee dat die wet teveel ruimte biedt een broodwinning te maken van auteursrechtschendingen.

Wat denkt u, heb ik mij schuldig gemaakt aan smaad? (Of zou het een 1 april grap zijn?)

Nog wat leesvoer: 1, 2, 3