Inmiddels is er al zoveel over gezegd en gediscussieerd dat duidelijk moge zijn dat de claim die ik afgelopen donderdag in de brievenbus vond, afkomstig is van Cozzmoss, een zogenoemd auteurhebbend bedrijf. Zij hadden geconstateerd dat ik een artikel openbaar had gemaakt zonder toestemming van auteurhebbend bedrijf, ik daarmee hun auteursrecht geschonden had en zij derhalve schade hadden geleden. Er volgde een uitleg over vaststelling van de schade waarbij uitgegaan wordt van artikel 18 en 19 van de leveringsvoorwaarden van de Nederlandse Vereniging voor Journalisten (300% van het originele honorarium van een artikel.) In mijn geval kwam dat op 480 euro, maar bij wijze van schikking werd de helft genomen plus administratiekosten: 255 euro. Betaalde ik dit echter niet binnen 14 dagen na dagtekening, dan verviel de schikking en zou ik tegen het eerste bedrag aanlopen plus hun advocaatkosten. Daarnaast diende ik uiteraard het artikel te verwijderen uit mijn archieven.
Na van de eerste schrik bekomen te zijn heb ik aanvankelijk mijn gehele archief offline gehaald, later teruggeplaatst zonder de posting waarin het artikel was opgenomen. Vervolgens ben ik in mijn toetsenbord geklommen om excuses aan te bieden aan auteurhebbend bedrijf als ook auteur en mijn verhaal te doen. Ik heb uitgelegd hoe dit log is ontstaan, hoe ik tot mijn vergissing gekomen ben, wat mijn (financiële) situatie van het moment is en heb gevraagd of het dit maal bij een waarschuwing kon blijven of dat er een andere oplossing mogelijk was.
Spoedig ontving ik bericht terug met nogmaals uitleg waarom auteursrechten bewaakt moeten worden maar dat zij ook oog hadden voor mijn situatie. Het schikkingsbedrag is verlaagd naar 160 euro. Mocht ik dat niet binnen veertien dagen kunnen betalen, kon ik er voor kiezen om een vorm van reclame voor het bedrijf op mijn log te plaatsen om zodoende enige advertentie-inkomsten te genereren voor hen, wat op een later tijdstip verrekend kon worden met de claim. Omdat ik het geld van mijn vader kon lenen, heb ik vanavond verlaagde schikkingsvoorstel met dank geaccepteerd en inmiddels is het bedrag overgemaakt.
Zowel hier als elders heb ik frequent geadviseerd gekregen niet te betalen en werd er zelfs een aanbod gedaan mij bij te staan als de zaak daadwerkelijk tot een procedure zou komen. Op zich ben ik heel dankbaar voor de geboden hulp en ergens zou ik ook graag zien dat deze zaak in algemene zin nog een staart krijgt. Tenslotte zijn er onnoemelijk veel weblogs die wel eens een songtekst, gedicht of krantenartikel hebben overgenomen omdat het mooi, leuk of belangrijk gevonden wordt en de algemene indruk is dat het overal opvraagbaar, wel gebruikt zal mogen worden. Bovendien kan je je afvragen of dit soort zaken op deze manier opgelost moeten worden, ik was me totaal onbewust dat ik auteursrecht geschonden had en had ook na een verzoekje alles onmiddellijk offline gehaald. Maar ook denk ik dat dat een morele kwestie is en dat ik juridisch gezien simpelweg fout zat en zo’n zaak zou verliezen. Belangrijker is dat ik niet de energie denk te hebben het op zo’n zaak aan te laten komen, mocht deze ver gedragen worden.
Uiteindelijk is me wel duidelijk dat er veel niet mag en begin ik te denken dat de auteurswet uit 1912, hoewel toepasbaar op internet, te verouderd is voor deze moderne tijden met nog modernere, nieuwe media. Hopelijk zet de discussie rondom auteursrechten en schadeclaims dus wel door en komt daar nog iets goeds uit voort.